Magnesiumtekort
magnesiumtekortNagenoeg alle Lyme-patiënten kampen met een magnesiumtekort. Sommige zelfs met een zeer ernstig tekort. Het aanvullen van magnesium kan daarom een grote sprong voorwaarts betekenen in het genezingsproces. Helaas is aanvullen niet altijd even gemakkelijk. Om die reden dit artikel, waarin ik mijn eigen ontdekking presenteer, zodat mogelijk ook anderen zichzelf beter kunnen behandelen.

Lyme en een magnesiumtekort

Volgens sommigen zouden veel Lyme-patiënten een tekort hebben doordat de Borrelia-bacterie magnesium verbruikt. Dit is niet helemaal logisch, want de meeste andere bacteriën gebruiken ijzer in hun leefcirkel. Omdat haast iedere Lyme-patiënt naast de Borrelia-bacterie ook enkele andere chronische infecties met zich meedraagt, zou je verwachten dat een ijzertekort vaker voorkomt. Dit is echter niet het geval.

Daar komt nog eens bij dat er ook een groot aantal mensen is dat kampt met een magnesiumtekort, terwijl ze geen Lyme hebben. Om die reden kunnen we een magnesiumtekort beter los zien van Lyme en moeten we doordrongen raken van het feit dat een aantal klachten die worden beschouwd als echte Lyme-klachten, juist worden veroorzaakt door een magnesiumtekort.

Oorzaak magnesiumtekort

Mogelijk speelt stress een grote rol bij het ontwikkelen van het tekort. Daarnaast bevat onze voeding steeds minder magnesium doordat we kweken op uitgeputte bodem en onze voeding sterk bewerken. Verder draagt het gebruik van overmatig alcohol, suiker en cafeïne ook bij aan het ontstaan van een magnesiumtekort.

Klachten veroorzaakt door een magnesiumtekort

Een magnesiumtekort kan vele klachten veroorzaken, maar onderstaande zijn zeer typerend. Heb je last van alle onderstaande klachten, ga er dan vanuit dat je een magnesiumtekort hebt:

  • Vermoeidheid (dit kan natuurlijk ook vele andere oorzaken hebben, zoals de Lyme-infectie zelf)
  • Trillers op je oogleden en spiersamentrekkingen op andere plekken in je lijf (zeer typisch voor een magnesiumtekort)
  • In de avond wakker liggen in je bed, alsmaar malend en niet kunnen ontspannen. (Als je je tekort aanvult weet je welke soort gedachtes ik bedoel, want deze verdwijnen dan).
  • Zeer snel kramp hebben, snel verzuurd raken en spierpijn hebben (kan ook door een calcium, vitamine D en/of K2 tekort worden veroorzaakt).

Vaststellen van een magnesiumtekort

Via bloedproeven bij de huisarts kan alleen aan acuut-tekort worden vastgesteld. Een acuut-tekort betekent dat het magnesiumgehalte zo laag is dat het levensbedreigend is. Een tekort dat lijdt tot chronische niet-levensbedreigende klachten, is zeer moeilijk vast te stellen via labtesten. Dit komt omdat slechts één procent van al het magnesium in je lichaam in het bloed voorkomt. Er zijn testen die intracellulaire magnesium meten. Ook zijn er alternatieve testen zoals de VEGA check en de Oligoscan. Mijn ervaring met al deze testen is dat er niet uitkwam dat ik een magnesiumtekort heb, terwijl ik ervoer grote vooruitgang te boeken na intensieve aanvulling van magnesium.

Er is gelukkig een hele simpele thuistest te doen, waardoor je haast direct weet of je een magnesiumtekort hebt of niet; smeer magnesiumolie op je huid en kijk welke reactie optreedt. Het is normaal dat magnesiumolie een beetje prikt, maar als je hevige steken ervaart, echt pijn hebt en niets liever wilt dan het spul er weer direct afhalen, heb je een tekort.

Dit is ook wat de fabrikant vertelde, nadat ik hem geschreven had dat het ontzettend pijn deed. Ik geloofde hem in eerste instantie niet en dacht: “Natuurlijk beweer jij, meneer de verkoper, als het waanzinnige pijn doet, dat je vooral door moet gaan met smeren. Je wilt je product verkopen.”

Ik heb nu echter mijn tekort aangevuld en de magnesiumolie doet inderdaad geen pijn meer. Plus dat een groot deel van mijn klachten weg zijn. Nu kriebelt magnesiumolie een beetje, maar de pijn die ik in eerste instantie ervoer is geheel weg. Als ik een tijdje geen magnesium slik en dan weer smeer is de pijn terug. Hoe handig is dit? Je kunt dus heel eenvoudig vasttellen een magnesiumtekort te hebben.

Aanvullen magnesiumtekort

Helaas is het aanvullen van een magnesiumtekort niet zo eenvoudig. Dit komt omdat de meesten per dag niet meer dan 400 mg kunnen slikken, anders krijgen ze diaree. 400 mg is de hoeveelheid die je iedere dag nodig hebt. Dit is dus eigenlijk te laag om aan te kunnen vullen. Neem je toch meer dan 400 mg per dag, dan loop je ook nog eens het risico een zink en/of calciumtekort te ontwikkelen, omdat deze mineralen via dezelfde route worden opgenomen.

Omdat ik haast direct na gebruik zeer positieve effecten ervoer, ben ik intensief via allerlei kanalen de magnesium gaan toevoegen. Voor het slapengaan nam ik 200 mg magnesium, net als in de morgen. Zo voorkwam ik dat ik diaree kreeg. Neem nooit magnesiumsulfaat of magnesiumoxide. Dat neem je niet goed op en veroorzaakt maag- en darmproblemen. Kies voor magnesiumcitraat of magnesiumtauraat. Bij de tauraatvorm zit echter ook altijd vit B6 in de capsule. Veel Lyme-patiënten hebben een verhoogd B6 gehalte en moeten supplementen met (inactieve) B6 juist mijden. Let hier dus op.

Verder smeerde ik – ondanks de pijn – magensiumolie na het avondeten op. Ik deed eerst mijn onderlijf en beet op mijn tanden. Als de pijn na een uurtje weg was, deed ik mijn bovenlijf. Tegen de tijd dat ik naar bed ging was het dusdanig goed ingetrokken dat ik niets meer voelde. Ik liet het de hele nacht zitten, echt fijn is dat niet, want het plakt, maar ik ervoer dat ik daarvan opknapte. Ik werd er heerlijk loom en rustig van.

Ook nam ik magnesiumvoetenbaden. Ik koos voor magnesiumchloride. Geen ligbad vol, want dat was weer te heftig, plus dat je minimaal een halve kilo erin moet doen, wil je lichaam voldoende op kunnen nemen via het badwater. Ik vond dat een beetje duur.

Ik heb zelfs enige tijd magnesium intraveneus toegediend. Ik heb mijzelf namelijk -noodgedwongen – vanwege andere tekorten IV leren geven. Ik raad het echter niemand aan om zelfstandig hiermee te beginnen, maar onder begeleiding van een arts zou je dit kunnen leren. Magnesium injecteren is zeer, maar dan ook zeer effectief. Hoewel het ook gevaarlijk kan zijn, omdat je bloeddruk plotseling na toediening daalt. Doordat veel Lyme-patiënten kampen met bijnieruitputting, hebben ze vaak een lage bloeddruk. Daarom moet je erg oppassen met het injecteren van magnesium.

Ik kreeg door het actief toedienen van magnesium veel meer energie, mijn krampen en spiertrillers zijn geheel verdwenen. Ik kan beter met stress omgaan en slaap tegenwoordig echt goed. Het snel verzuren is ook verdwenen, maar daarvoor heb ik ook andere dingen moeten moeten. Magnesium is namelijk niet het enige dat je aan moet vullen. In volgende artikelen zal ik andere belangrijke orthomoleculaire stoffen behandelen.