Lyme en arbeidsongeschiktheid

Als Lyme-patiënten bij het UWV terecht komen, krijgen ze dikwijls te maken met langdurige en voortslepende rechtszaken. Dit is diep en diep triest en ook onmenselijk. Zeker omdat sommige 24/7 op bed liggen en zich alleen in een rolstoel kunnen verplaatsen. Het ontkennen van Lyme bij dusdanig zieke mensen is natuurlijk te zot voor woorden, maar zo werkt ons systeem nou eenmaal.

Doordat er geen goede testen zijn om Lyme aan te tonen, onze medische wetenschap niet bekend is met het ziekmakende effect van een groot aantal belastingen en er simpelweg te weinig geld is om alle zieken een uitkering te geven, ontstaan er ware wantoestanden bij het UWV. Lyme-patiënten samen met CVS-patiënten lijden absoluut het meest onder deze wantoestanden.

Om in het achterhoofd te houden

lyme en het uwvBesef echter: een keuringsarts krijgt bepaalde targets opgelegd, zoveel procent mag maar een uitkering krijgen van alle aanvragers die hij/zij beoordeelt op arbeidsongeschiktheid. Omdat het bestaan van de ziekte van Lyme ontkend wordt door reguliere artsen, is het voor een keuringsarts het makkelijkst om sowieso alle Lyme-patiënten goed te keuren. De Lyme-patiënt zorgt er dus voor dat de keuringsarts zijn target kan halen. Mocht je dus ooit tegenover een keuringsarts zitten die doet alsof je je aanstelt, besef dan dat dit persoon enkel zijn werk doet. Het is niet persoonlijk. Of dit persoon ethisch en humaan handelt dat is natuurlijk wel de vraag.

Verschillende rondes

De kans dat je direct wordt afgekeurd is nihil. Bij de eerste ronde zul je waarschijnlijk een zeer botte arts treffen. Dit is een afweermechanisme, zodat zoveel mogelijk mensen schrikken en toch weer aan het werk gaan. Voor Lyme-patiënten met een laag vermogen tot stressregulatie is dit echter een verschrikking. Door van te voren te weten hoe de dingen werken bij het UWV, ben je hopelijk instaat om de dingen sneller van je af te zetten. Verwacht dus geen enkel begrip en zeker niet de eerste keer.

Het is verder mogelijk om een second opinion aan te vragen, maar dit zijn ook keuringsartsen van het UWV en het kost je ook nog eens geld.

Als je de eerste keer goedgekeurd wordt, kun je altijd een bezwaar indienen. Hierna volgt een tweede ronde. Deze keer tref je mogelijk een arts die wat milder en aardiger is, maar ook nu loop je grote kans dat je arbeidsgeschikt wordt verklaard. Hierna kun je in beroep gaan, dan komt het voor de rechter.Als je geen vermogen hebt en een laag inkomen dan heb je recht op rechtsbijstand en worden de meeste juridische kosten betaald. Soms wordt je dan in je gelijk gesteld, maar vaak ook niet. Hierna kun je nog in hoger beroep gaan. Dit kost allemaal zeer veel tijd en geld, daar komt bij dat je nooit zeker weet of je zult winnen. Het hangt geheel af van je situatie en wie je tegenover je treft.

Wat te doen als je geen UWV uitkering krijgt?

Je kunt er maar het beste vanuit gaan dat je geen uitkering krijgt, dat scheelt een hoop stress. Wellicht valt het toch nog mee en krijg je wel die uitkering. Het probleem is alleen dat je niet kunt leven zonder geld. Gelukkig heb je als alleenstaande altijd recht op bijstand. Dit is niet veel en vaak onvoldoende om van te leven. Zeker als je in eerste instantie een goede baan had, met een mooi appartement met hoge huur en een kostbare auto.

Stel je daarom zo snel mogelijk in op de grote kans dat je geen uitkering krijgt en dat je wellicht in de bijstand terecht komt. Als dit betekent dat je dan moet verhuizen, vanwege de te hoge huur, overweeg dit dan, want hoe langer je wacht met een stap terug doen qua uitgaven, hoe hoger de schulden kunnen oplopen. Het is vreselijk, maar het is de diep trieste werkelijkheid. Feit is echter wel dat als je schulden oploopt, de kans op genezing ook kleiner wordt, omdat je je behandeling dan niet kunt betalen.

Zaken die je op orde moet hebben als je naar de keuringsarts gaat:

  • Zorg dat je een compleet medisch dossier heb en stuur dit van te voren op. Zo kan de keuringsarts alvast van te voren wat zaken op een rij zetten en dat werkt mogelijk beter.
  • Zorg ervoor dat je huisarts in ieder geval een verklaring wilt afgeven wat betreft de biologische aard van je aandoening. Als er specialisten zijn die je ziekte erkennen laat hun ook een verklaring opstellen. Helaas worden de meeste specialisten die Lyme erkennen bij voorbaat niet gehoord, omdat deze volgens het UWV niet geloofwaardig zijn.
  • Vertel in een eigen brief wat je mankeert, hoe het zo gekomen is en hoe je dag eruit ziet. Stuur ook deze van te voren op.
  • Neem altijd iemand mee en kom zeker niet op eigen gelegenheid. Keuringsartsen zijn constant opzoek naar dingen waaruit ze ‘bewijs’ kunnen halen dat je kunt werken en alleen kunnen reizen is voor hen een ‘bewijs’ dat je bepaalde dingen kunt. Het feit dat je na een bezoek aan het UWV drie dagen op bed moet bijkomen, schuiven ze voor het gemak terzijde.
  • Wees om die reden ook niet assertief. Zeg zo min mogelijk, laat degene die met je mee is voor je praten. Als je namelijk verbaal sterk bent, is dit weer een reden om te zeggen: “U kunt wel werken, bijvoorbeeld in een call center, want u bent zeer mondig.” Dit is dus heel lastig, want je wilt goed je verhaal doen, maar zodra je goed je verhaal vertelt, wordt dit tegen je gebruikt.
  • Zeg dat je helemaal niets kan, ook het huishouden lukt niet meer. Als je namelijk nog wel voor jezelf kunt zorgen, zal een keuringsarts veel sneller geneigd zijn tot goedkeuring. Als je aangeeft dat je kunt stofzuigen, koken en boodschappen kunt doen, kun je volgens de keuringsarts ook werken. Het gegeven dat je zo moe bent dat je alleen nog je huishouden kunt doen, geen verjaardag meer kunt bijwonen en verder niet meer de deur uitkomt, wordt voor het gemak terzijde geschoven.
  • uwv en LymeWordt niet boos. Dit is zonde van je energie en wordt ook  tegen je gebruikt. Alles wat je in een boze bui zegt, schrijven ze op en dat lees je dan later geheel verdraaid terug in de schriftelijke beoordeling.

 

Je gek laten verklaren

Sommige Lyme-patiënten zouden maar wat graag een ander label hebben, zoals reuma of MS. De symptomen van de ziekte van Lyme kunnen soms erg lijken op die van deze twee ziektes. Als je MS of reuma hebt gaan er deuren voor je open. Als je Lyme hebt, zoek je het zelf maar uit. Helaas mogen we de labels niet zelf uitkiezen en zijn we pas ziek in de ogen van een keuringsarts, als een internist de ziekte bevestigd en dat gebeurt maar zelden.

Tijdens het afkeuringstraject vragen veel Lyme-patiënten zich dan ook terecht af of ze zich niet beter gek kunnen laten verklaren. Het is tegenwoordig immers bijzonder makkelijk om bij de psychiater wat labels op te halen. Als je er moe en uitgeblust uitziet, wanhopig bent vanwege je situatie en lichamelijke klachten hebt zonder aanwijsbare oorzaak, kan een psychiater zijn lol op. Een zware depressie, bi-polariteit, ADHD, het zijn zomaar wat labels die je opgeplakt kunt krijgen. Middels deze labels is het gemakkelijker om te worden afgekeurd, dan wanneer je beweert Lyme te hebben.

Sommigen kiezen daarom voor deze weg. Helaas kan het bijzonder frustrerend zijn om te ervaren hoe een psychiater jouw lichamelijke klachten beoordeelt. Hier moet je wel tegen kunnen.